Film Park Chan-Wooka to mocna południowokoreańska odpowiedź na znane na całym świecie produkcje spod znaku Hollywood. Pierwotne założenie fabularne wydaje się być nieszczególnie oryginalne - opowieść o oszustwie i zemście z trojgiem bohaterów, to jeden z klasycznych motywów kina „głównego nurtu”. Fabularnym punktem wyjścia jest przybycie młodej służącej Nam Sook-hi na dwór Hideko - zamożnej i pięknej dziedziczki wielkiej fortuny. Jej działania są inspirowane i koordynowane przez sprytnego łowcę posagów, hrabiego Fujiwarę, który poprzez precyzyjnie skonstruowaną intrygę zamierza przejąć majątek dziedziczki. Z początku wydaje się iż mamy do czynienia z prostą historią o oszustwie z namiętnością w tle, jednakże dzięki zgrabnej wolcie fabularnej i zamianie głównej bohaterki poznajemy całą intrygę na nowo i to nie po raz ostatni… O wielkim, jak najbardziej zasłużonym sukcesie „Służącej” na kontynencie azjatyckim, i co ważne - poza nim, zadecydował szereg czynników. Akcja filmu osadzona została w Korei lat 30., co w najmniejszym stopniu nie ujmuje uniwersalności przedstawianej historii. Znakomita realizacja i niezwykle precyzyjny, niespiesznie odkrywający karty w talii bohaterów dramatu scenariusz, sprawiają, iż opowieść zapiera dech w piersiach i przez ponad dwie godziny zaskakuje nowymi elementami układanki. Nadzwyczaj udanym posunięciem twórców jest podział filmu na trzy części, z ewoluującą główną postacią, dzięki czemu punkt widzenia widza uzależniony jest od postrzegania wydarzeń kolejno przez służącą, dziedziczkę i sprytnego intryganta - „spiritus movens” całej opowieści. „Służąca” to film uniwersalny, nadzwyczaj dojrzale zrealizowany i w mistrzowski sposób odświeżający formułę thrillera. (Paweł Kowalczyk - PBW w Łodzi)