á
â
ă
ä
ç
č
ď
đ
é
ë
ě
í
î
ľ
ĺ
ň
ô
ő
ö
ŕ
ř
ş
š
ţ
ť
ů
ú
ű
ü
ý
ž
®
€
ß
Á
Â
Ă
Ä
Ç
Č
Ď
Đ
É
Ë
Ě
Í
Î
Ľ
Ĺ
Ň
Ô
Ő
Ö
Ŕ
Ř
Ş
Š
Ţ
Ť
Ů
Ú
Ű
Ü
Ý
Ž
©
§
µ
Autor prowadzi narrację szczegółowo, ale bez zbędnego rozwlekania wątków. Mimo że książka liczy mniej niż 500 stron, obejmuje szeroki zakres chronologiczny i porządkuje kluczowe procesy polityczne, społeczne i kulturowe, które kształtowały Rumunię. Dużym atutem publikacji jest klarowność wywodu oraz umiejętne łączenie historii wewnętrznej z kontekstem międzynarodowym — zwłaszcza w odniesieniu do wpływów osmańskich, habsburskich i rosyjskich.
Na szczególne podkreślenie zasługuje decyzja autora, by zakończyć narrację na 30 grudnia 1947 roku, czyli na abdykacji króla Michała I. Uważam to za bardzo trafne rozwiązanie. Książka wydana w 1986 roku, opisująca dzieje państwa po wprowadzeniu tzw. demokracji ludowej, mogłaby bowiem nieuchronnie nosić ślady ograniczonego obiektywizmu — wymuszonego przez ówczesny system polityczny, realia wydawnicze oraz funkcjonującą cenzurę. Takie problemy można dostrzec choćby w innych publikacjach z tego okresu, jak Historia Mongolii Ludwika Bazylowa (Ossolineum, 1981), gdzie narracja wyraźnie podporządkowana jest ideologicznym ramom epoki.
Dzięki temu zabiegowi książka Demela pozostaje spójną, wiarygodną i intelektualnie uczciwą syntezą, wolną od koniecznych wówczas dopowiedzeń i interpretacyjnych skrótów. To praca, która mimo upływu lat wciąż broni się warsztatem, strukturą i zakresem.
Publikację polecam szczególnie mocno z jeszcze jednego powodu — w języku polskim wciąż mamy niewiele całościowych opracowań poświęconych historii Rumunii. Tym bardziej warto sięgnąć po tę pozycję, zarówno jako solidne wprowadzenie do tematu, jak i punkt odniesienia dla dalszych, bardziej szczegółowych lektur.
📖 23:42 · 07.02.2026 · 16/2026 · (P)